خوشا آنان که دایم در نمازند

یادش به خیر اون زمانی که نمازهام درست در ده دقیقه آخر خونده میشد.یک بار پنج دقیقه بیشتر وقت نداشتم. به سرعت وضو گرفتم

شروع کردم.و چون وقت کم بود فرصت خطایی هم نبود. پس با حواسی کاملا جمع کلمات رو ادا می کردم.

حضور قلبی کامل و ادای کامل در کمترین زمان ..

هنوز بعد از گذشت سالها و خواندن نمازهای به ظاهر خالصانه تر .. این نماز همچنان می درخشد .

/ 0 نظر / 23 بازدید